Milbemycin Oxime CAS#129496-10-2

Milbemycin oxime، با شماره ثبت شیمیایی CAS#129496-10-2، یک عامل ضد انگلی پرکاربرد است که ثابت کرده است در درمان و پیشگیری از عفونت‌های انگلی مختلف در حیوانات بسیار موثر است.

Milbemycin oxime یک مشتق نیمه مصنوعی از Milbemycin است، یک ترکیب طبیعی که توسط سویه‌های خاصی از باکتری Streptomyces تولید می‌شود. ساختار شیمیایی میلبمایسین اکسیم از یک سیستم حلقه لاکتون ماکروسیکلیک پیچیده با چندین گروه عملکردی تشکیل شده است.

از نظر خواص فیزیکی، میلبمایسین اکسیم یک پودر کریستالی سفید تا مایل به سفید است. کمی در آب حل می شود اما در حلال های آلی مانند متانول و اتانول محلول تر است. این ترکیب دارای نقطه ذوب نسبتا بالایی است و در شرایط ذخیره سازی معمولی پایدار است.

Milbemycin oxime با تداخل با سیستم عصبی انگل ها عمل می کند. به گیرنده های خاصی در سلول های عصبی انگل متصل می شود و منجر به افزایش نفوذپذیری غشای سلولی به یون های کلرید می شود. این منجر به هایپرپلاریزه شدن سلول های عصبی و فلج شدن انگل می شود.

این دارو در برابر طیف وسیعی از انگل های داخلی و خارجی از جمله کرم های قلب، کرم های گرد، کرم های قلابدار و انواع خاصی از کنه ها و کنه ها موثر است. این به ویژه در پیشگیری و درمان بیماری کرم قلب، یک بیماری جدی و بالقوه کشنده در سگ ها و گربه ها مفید است.

هنگامی که میلبمایسین اکسیم به صورت خوراکی تجویز می شود، به سرعت از دستگاه گوارش جذب می شود. سپس این دارو در سراسر بدن توزیع می شود و به غلظت بالایی در بافت هایی مانند کبد، ریه ها و کلیه ها می رسد. Milbemycin oxime نیمه عمر طولانی دارد که امکان فعالیت طولانی مدت را فراهم می کند و دفعات دوز را کاهش می دهد.

این دارو در کبد متابولیزه می شود و عمدتاً از طریق مدفوع دفع می شود. برخی از متابولیت ها نیز ممکن است از طریق ادرار دفع شوند. فارماکوکینتیک میلبمایسین اکسیم می تواند بسته به عواملی مانند گونه حیوان، سن، وزن و وضعیت سلامتی متفاوت باشد.

Milbemycin oxime به طور کلی در حیوانات بی خطر و قابل تحمل است. با این حال، مانند هر دارویی، ممکن است در برخی افراد عوارض جانبی ایجاد کند. شایع ترین عوارض جانبی شامل استفراغ، اسهال، از دست دادن اشتها و بی حالی است. این عوارض معمولاً خفیف و خود محدود شونده هستند.

در موارد نادر، عوارض جانبی جدی تری مانند واکنش های آلرژیک، مسمومیت کبدی یا اختلالات عصبی ممکن است رخ دهد. رعایت دوز توصیه شده و دستورالعمل های تجویز برای به حداقل رساندن خطر عوارض جانبی مهم است. حیواناتی که از قبل بیماری کبدی یا کلیوی دارند ممکن است به اقدامات احتیاطی ویژه و نظارت دقیق‌تر در هنگام مصرف میل‌بمایسین اکسیم نیاز داشته باشند.

Milbemycin oxime در فرمولاسیون های مختلفی از جمله قرص، قرص جویدنی و محلول های موضعی موجود است. دوز و روش مصرف به گونه حیوان، نوع عفونت انگلی تحت درمان و وزن حیوان بستگی دارد.

برای پیشگیری از کرم قلبی، دارو معمولاً ماهی یک بار به صورت خوراکی تجویز می شود. برای درمان عفونت های انگلی، دوز و مدت درمان ممکن است بسته به شدت عفونت متفاوت باشد. مشورت با دامپزشک برای دستورالعمل های دقیق دوز و اطمینان از استفاده صحیح از دارو ضروری است.

Milbemycin oxime یک عامل ضد انگلی ارزشمند است که نقش مهمی در پیشگیری و درمان عفونت های انگلی در حیوانات داشته است. اثربخشی، ایمنی و سهولت مدیریت آن را به یک انتخاب محبوب در میان دامپزشکان و صاحبان حیوانات خانگی تبدیل کرده است. با ادامه تحقیق و توسعه، میل‌مایسین اکسیم و سایر داروهای ضد انگلی به بهبود سلامت و رفاه حیوانات در سراسر جهان ادامه خواهند داد.

تگ های محبوب: milbemycin oxime cas#129496-10-2، چین milbemycin oxime cas#129496-10-2 تولید کنندگان، تامین کنندگان, API vir hulptoonbank, API vir inhoudbemarking, API vir oproepsentrum, API vir die bestuur van lewensiklusbestuur, API vir reputasiebestuur, API vir podcast -bemarking