موکسیدکتین CAS#113507-06-5

موکسیدکتین با شماره ثبت شیمیایی CAS#113507-06-5 یک عامل ضد انگلی قوی است که در زمینه دامپزشکی و سلامت حیوانات مورد توجه زیادی قرار گرفته است.

موکسیدکتین یک ترکیب لاکتون ماکروسیکلیک است که متعلق به کلاس داروهای ضد انگلی میلبمایسین است. ساختار شیمیایی پیچیده ای دارد که از یک حلقه لاکتون بزرگ با چندین گروه عملکردی متصل تشکیل شده است.

از نظر خواص فیزیکی، موکسیدکتین یک پودر کریستالی سفید تا مایل به سفید است. به قدری در آب حل می شود اما در حلال های آلی مانند متانول و اتانول محلول تر است. موکسیدکتین نقطه ذوب بالایی دارد و در شرایط نگهداری معمولی پایدار است.

موکسیدکتین با تداخل با سیستم عصبی انگل ها عمل می کند. به گیرنده های خاصی در سلول های عصبی انگل متصل می شود و منجر به افزایش نفوذپذیری غشای سلولی به یون های کلرید می شود. این منجر به هایپرپلاریزه شدن سلول های عصبی و فلج شدن انگل می شود.

این دارو در برابر طیف وسیعی از انگل های داخلی و خارجی از جمله کرم های گرد، کرم های قلابدار، کرم های شلاقی، کرم های قلب و انواع خاصی از کنه ها و کنه ها موثر است. موکسیدکتین دارای مدت اثر طولانی است و محافظت طولانی در برابر عفونت های انگلی ایجاد می کند.

وقتی موکسیدکتین به صورت خوراکی یا تزریقی تجویز می شود، به سرعت از دستگاه گوارش یا محل تزریق جذب می شود. سپس این دارو در سراسر بدن توزیع می شود و به غلظت بالایی در بافت هایی مانند کبد، ریه ها و کلیه ها می رسد. موکسیدکتین نیمه عمر طولانی دارد که امکان فعالیت طولانی مدت را فراهم می کند و دفعات دوز را کاهش می دهد.

این دارو در کبد متابولیزه می شود و عمدتاً از طریق مدفوع دفع می شود. برخی از متابولیت ها نیز ممکن است از طریق ادرار دفع شوند. فارماکوکینتیک موکسیدکتین می تواند بسته به عواملی مانند گونه حیوان، سن، وزن و وضعیت سلامتی متفاوت باشد.

موکسیدکتین به طور کلی در حیوانات بی خطر و قابل تحمل است. با این حال، مانند هر دارویی، ممکن است در برخی افراد عوارض جانبی ایجاد کند. شایع ترین عوارض جانبی شامل استفراغ، اسهال، از دست دادن اشتها و بی حالی است. این عوارض معمولا خفیف و خود محدود شونده هستند.

در موارد نادر، عوارض جانبی جدی تری مانند واکنش های آلرژیک، مسمومیت کبدی یا اختلالات عصبی ممکن است رخ دهد. رعایت دوز توصیه شده و دستورالعمل های تجویز برای به حداقل رساندن خطر عوارض جانبی مهم است. حیواناتی که از قبل بیماری کبدی یا کلیوی دارند ممکن است در هنگام مصرف موکسیدکتین به اقدامات احتیاطی ویژه و نظارت دقیق تری نیاز داشته باشند.

موکسیدکتین در فرمولاسیون های مختلفی از جمله قرص، قرص جویدنی، محلول های موضعی و تزریقی موجود است. دوز و روش مصرف به گونه حیوان، نوع عفونت انگلی تحت درمان و وزن حیوان بستگی دارد.

برای تجویز خوراکی، دارو معمولاً به صورت تک دوز تجویز می شود. برای کاربردهای موضعی، محلول بر روی پوست پشت گردن اعمال می شود. تزریق معمولاً به صورت عضلانی یا زیر جلدی انجام می شود. مشورت با دامپزشک برای دستورالعمل های دقیق دوز و اطمینان از استفاده صحیح از دارو ضروری است.

موکسیدکتین یک عامل ضد انگلی بسیار موثر است که سهم بسزایی در سلامت و تندرستی حیوانات داشته است. طیف وسیع فعالیت، مدت زمان طولانی اثر و مشخصات نسبتاً ایمن آن را به ابزاری ارزشمند در مبارزه با عفونت های انگلی تبدیل کرده است. با تحقیق و توسعه مداوم، موکسیدکتین و سایر داروهای ضد انگلی به بهبود کیفیت زندگی حیوانات و کمک به تضمین پایداری صنایع دام و حیوانات همراه کمک خواهند کرد.

تگ های محبوب: moxidectin cas#113507-06-5، چین moxidectin cas#113507-06-5 تولید کنندگان، تامین کنندگان, API vir die bestuur van lewensiklusbestuur, API vir podcast -bemarking, API vir videobemarking, API vir inhoudbemarking, API vir oproepsentrum, API vir kwaliteitsbestuur